„Geniusz”. W Polsce afer nie trzeba już wyjaśniać. Wystarczy doczekać następnej

W kultowym już serialu „Ranczo” była scena, którą doskonale pamięta każdy fan tej produkcji.

Kiedy któryś spośród dwóch bohaterów – Czerepach albo Kozioł – wpadał na pomysł, który w ich własnym przekonaniu był absolutnym majstersztykiem politycznej strategii, padało jedno słowo:

„Geniusz”.

Patrząc na polską politykę, coraz częściej mam ochotę powiedzieć dokładnie to samo.

Geniusz.

Jedna kontrowersyjna sprawa jeszcze nie zdążyła zejść z czołówek gazet, a już pojawia się następna. KPO. Szpital Południowy. Nieprawidłowości przy pomocy dla powodzian. Sprawa związana z gospodarką odpadami. Gigantyczny wyciek danych medycznych. Dyskusja o kosztach SAFE. A to wszystko skąpane w oparach gigantycznego deficytu budżetu państwa.

Pomiędzy tym wszystkim Donald Tusk odwiedza plan „Rancza”, nagrywając materiały na swoje sociale z aktorami, a następnie ogłasza w mediach społecznościowych „Operację Zaćmienie”, obserwując zaćmienie Słońca w Centrum Nauki Kopernik.

Nie twierdzę, że Premier ma siedzieć dwadzieścia cztery godziny na dobę przy biurku i nie wolno mu obejrzeć zaćmienia ani pojawić się na planie serialu.

Zapoznaj się również z:  Kieszonkowe: Pomost do Finansowej Świadomości Dzieci

Problem jest zupełnie inny.

Problemem jest kontrast.

Im więcej państwo ma do wyjaśnienia, tym bardziej komunikacja polityczna zaczyna przypominać nie zarządzanie kryzysem, lecz niekończący się spektakl kabaretowy.

Przecież miało być inaczej. Mieliśmy być świadkami nowej politycznej jakości.

Donald Tusk i jego zaplecze wracali do władzy z bardzo konkretną obietnicą.

Miała skończyć się polityka bezkarności. Do władzy mieli przyjść ludzie bardziej kompetentni. Instytucje państwa miały działać profesjonalnie. Standardy funkcjonowania miały być znacznie wyższe.

Obiecywano, że po pierwsze nie będzie żadnych afer, a po drugie jeżeli coś złego się wydarzy to nie miało być zamiatania tych spraw pod dywan.

Nie miało być partyjnego kolesiostwa, nepotyzmu i spijania krwi przez kleszcze z organizmu państwa polskiego.

Każde nieprawidłowości miały być natychmiast wyjaśniane, a winni natychmiast mieli ponosić odpowiedzialność niezależnie od tego, z jakiego środowiska politycznego się wywodzą.

Kiedy pojawiły się informacje o możliwych nieprawidłowościach przy pomocy dla poszkodowanych przez powódź, premier ponownie zapewnił:

„Gorącym żelazem wypalimy każdy przypadek nieuczciwego rozdysponowania pieniędzy dla powodzian”.

Brzmi świetnie.

Tylko że po kilku latach politycznych deklaracji Polacy mają prawo zapytać, ile jeszcze razy będziemy słyszeć o gorącym żelazie, zanim zobaczymy to gorące żelazo? Gdyby zapewnienia Premiera miały się 

KPO – miała być odbudowa, pojawił się gigantyczny problem wizerunkowy. Jednym z największych politycznych uderzeń w rząd stała się sprawa dotacji z KPO dla sektora HoReCa.

Spieszę z wyjaśnieniem i zaznaczam, że trzeba zachować uczciwość – nie można powiedzieć, że całe KPO było przekrętem.

W 43 przypadkach stwierdzono nieprawidłowości skutkujące korektami finansowymi. Właśnie to pokazuje, gdzie naprawdę jest pies pogrzebany.

Nie trzeba udowadniać, że wszyscy kradli.

Wystarczy zadać kluczowe pytanie, które zapewne wielokrotnie i Tobie przychodziło do głowy, jak skonstruowano ten system, skoro w ogóle możliwe było finansowanie przedsięwzięć, które wywołały tak gigantyczne społeczne niezadowolenie? Pamiętasz zapewne: jachty, ekspresy do kawy, przyczepy campingowe, solaria, meble do apartamentów, łodzie motorowe.

Państwo powinno przewidywać, jak taka forma wydawania publicznych pieniędzy zostanie odebrane przez człowieka pracującego za minimalną krajową.

Pieniądze publiczne nie spadają z kosmosu. To są pieniądze nas wszystkich, podatników.

Szpital Południowy – gdy „wyższe standardy” zderzają się ze służbą zdrowia.

Potem przyszła sprawa Warszawskiego Szpitala Południowego. Oczka w głowie Prezydenta Rafała Trzaskowskiego.

Prokuratura wszczęła dwa duże śledztwa dotyczące m.in. podejrzenia oszustwa na kwotę przekraczającą pół miliona złotych oraz możliwej niegospodarności, kwestii nadzoru nad SOR-em i sposobu zawierania oraz rozliczania umów. Pojawiło się również osobne postępowanie dotyczące patologii dziejących się w tamtejszym prosektorium.

Donald Tusk zapewniał, że sprawa zostanie wyjaśniona niezależnie od tego, „dla kogo będzie przykra”.

Niestety dla nikogo póki co ta sprawa nie okazała się być przykra tak jak moglibyśmy się spodziewać. Do dymisji podały się dwie wiceprezydent Warszawy, ale póki co główny podejrzany Dawid Kacprzyk nie został nawet przesłuchany. Powiem więcej, główne siły polityczne winnego całej sprawy upatrywały w osobie sygnalisty, który poinformował o dziejących się w szpitalu nieprawidłowościach.

Nie oczekujemy kolejnych konferencji. Buńczucznych zapowiedzi. Następnych mocnych zdań. Wszyscy czekamy na mierzalne efekty.

Oczekiwania wobec władzy, która 'wygrała wybory’ pod hasłem odbudowy standardów, musi być wyższe niż wobec władzy, którą sama przez lata oskarżała poprzedników o niszczenie tychże standardów.

Pomoc dla powodzian i znowu gorące żelazo…

Następna afera dotyczy Karkonoskiej Agencji Rozwoju Regionalnego i potężnych nieprawidłowości przy udzielaniu wsparcia przedsiębiorcom poszkodowanym przez powódź.

Sprawą zajmuje się CBA, postępowanie trwa od kwietnia, a Premier zapowiedział konsekwencje, jeżeli zarzuty się potwierdzą.

My-społeczeństwo mamy prawo pytać, dlaczego kolejny raz dopiero po nagłośnieniu sprawy słyszymy wielkie deklaracje o bezwzględnym oczyszczeniu systemu.

Żeby było jasne Polacy nie potrzebują rządu, który świetnie reaguje na afery. U steru państwa potrzeba osób, które stworzą takie mechanizmy kontroli, żeby afer było jak najmniej, a najlepiej równe zero.

Koniecznie przeczytaj:  Zdradzony, upokorzony, zmarginalizowany – kulisy upadku marszałka Hołowni 

Afera odpadowa i miliard publicznych pieniędzy

Jeszcze większe pytania pojawiły się po reportażu dziennikarzy dotyczącym Elemental Holding i podejrzeń związanych z fikcyjnym obrotem odpadami.

Firma otrzymała decyzję o przyznaniu ponad miliarda złotych publicznego wsparcia na projekt związany z odzyskiem metali krytycznych. Po nagłośnieniu sprawy wypłatę środków podobnież wstrzymano. Minister Domański w programie TVN podkreślał, że do wspomnianej firmy nie wypłacono ani złotówki.

Tutaj także należy postawić fundamentalnie ważne pytanie, jak wygląda weryfikacja podmiotów, którym państwo zamierza przekazywać pieniądze liczone nie w tysiącach czy milionach, lecz w miliardach złotych?

Czy procedury w naszym kraju nie działają? Jak funkcjonuje procedura przetargowa? Kto tego wszystkiego pilnuje. Gdzie w tym wszystkim 'bezpieczniki’, służby, analizy ryzyka i najważniejsze – kontrola państwa.

To wszystko powinno zaistnieć jeszcze przed podpisaniem jakichkolwiek dokumentów. Nie dopiero wtedy, kiedy dziennikarze przyjeżdżają z kamerą.

19 milionów Polaków i dane medyczne

Kolejna historia jest być może jeszcze poważniejsza, bo nie dotyczy już wyłącznie pieniędzy.

Doszło do potężnego incydentu dotyczącego systemów firmy MyDr. UODO informuje o wycieku danych obejmującym niemal 19 milionów Polaków, w tym dane związane ze zdrowiem. Prokuratura wszczęła śledztwo dotyczące nieuprawnionego uzyskania dostępu do systemu informatycznego.

Nie byłoby uczciwe twierdzić, że Donald Tusk osobiście odpowiada za cyberatak na prywatną firmę, ale od państwa należy wymagać czegoś więcej niż konferencji po fakcie.

Jeżeli jakiekolwiek przedsiębiorstwo przechowuje wrażliwe informacje milionów obywateli, państwo musi mieć odpowiednie standardy bezpieczeństwa, system nadzoru, procedury wczesnego reagowania i zdolności nacisku polegające na wymuszaniu odpowiedniego poziomu zabezpieczeń.

Dane wrażliwe i informacje dotyczące zdrowia człowieka to nie adres e-mail, którym wpisujesz się do newslettera.

SAFE – mniej propagandy, więcej liczenia

Podobnie powinno być z europejskim instrumentem SAFE, o którym już na łamach bloga pisałem.

Polska ma otrzymać 43,7 miliarda euro w formie długoterminowych pożyczek przeznaczonych na obronność. Pożyczki mają nawet 45-letni okres spłaty i 10-letnią karencję kapitałową.

Koszt finansowania wzrósł w pewnym momencie z około 3,17 do około 3,32 procenta, ponieważ jest zależny od warunków, na jakich sama Komisja Europejska pozyskuje pieniądze na wolnym rynku. Równocześnie niektórzy ekonomiści wskazują, że warunki finansowe SAFE nadal mogą być korzystniejsze niż samodzielne finansowanie tak długiego długu przez Polskę.

Widzisz, staram się podawać pełen obraz otaczającej nas rzeczywistości. Właśnie dlatego potrzebujemy rzetelnej debaty, a nie skrajnego fanatyzmu i religii politycznej.

Nie zgadzam się ta tępe bajdurzenie:

„Unia daje pieniądze, więc trzeba brać”, albo dziejące w drugą stronę „Bruksela nas zadłuża, więc trzeba wszystko w czambuł potępić i odrzucić”.

To jest bardzo proste – pokażcie ludziom rachunek. Proszę wskazać jak kształtują się poszczególne elementy składowe kapitał, odsetki, ryzyko walutowe, jak wygląda harmonogram spłat, czy istniały alternatywne źródła finansowania.

Dopiero wtedy należało zdecydować, czy interes jest dobry. Tak powinna wyglądać odpowiedzialna polityka poważnego państwa.

Jest jeszcze jedna rzecz, która niezwykle mierzi mnie w obecnie uprawianej politycznie narracji. Zawsze, gdy robi się gorąco… można porozmawiać o PiS, o Ziobrze, o Romanowskim, o Braunie, o Konfederacji sporach na prawicy, kolejnej wypowiedzi Prezydenta Nawrockiego.

Problem polega na tym, że Donald Tusk nie został premierem po to, żeby codziennie przypominać Polakom, że PiS był zły.

PiS nie rządzi już 3 lata. Od grudnia 2023 roku odpowiedzialność za administrację państwa ponosi obecna większość.

Oczywiście poprzednią władzę należy rozliczać tam, gdzie istnieją ku temu podstawy.

Ale po trzech latach sprawowania władzy zdanie:

„a za PiS…”; „a bo PiS…”

Uniwersalną odpowiedzią na wszystkie pytania dotyczące obecnego rządu stało się mówienie o poprzednikach.

Wcześniej czy później przeciętny wyborca odpowie: dobrze, wiem już wszystko o rządach PiS-u. Teraz natomiast powiedz mi ze szczegółami, jakie są Twoje dokonania.

Nie potrzeba tu żadnego spisku.

Nie wierzę, również w to, co prześmiewczo opisywały niektóre media jakoby w Kancelarii Premiera miała istnieć wielka tablica, na której codziennie rano zapisuje się: „jakim tematem przykryć należy aferę A, B lub C?”

Być może Cię zaskoczę, ale uważam, że polityka jest jeszcze bardziej banalna. Media żyją nowymi tematami i tanią sensacją. Internet żyje emocjami i kontrowersją. Partie polityczne najzwyczajniej próbują narzucać wygodne dla siebie narracje. Takie, w których będą czuć się bezpiecznie. Takim oto sposobem jedna historia naturalnie wypiera drugą.

Właśnie dlatego politykom tak łatwo jest przeczekać na pozór wielki kryzys.

Dzisiaj KPO. Jutro szpitalna. Pojutrze odpady. Za dwa dni wyciek danych. Następnie jakaś karczemna awantura w PiS.

Potem Braun i Ziobro. Kolejne jest zaćmienie Słońca. Budowa promu kosmicznego i podbój oceanów.

Takim oto sposobem po miesiącu przeciętny człowiek nie pamięta już, jak zakończyła się pierwsza historia.

To właśnie upatruje jako największy problem dzisiejszych czasów. Nie liczba afer. Brak ich finałów.

„Geniusz”

Dlatego, kiedy widzę Donalda Tuska stojącego obok serialowego Czerepacha i Kozioła, nie potrafię już patrzeć na ten obrazek wyłącznie jak na sympatyczną wizytę premiera na planie kultowego serialu.

Przypomina mi się jedno słowo.

Geniusz.

Otóż polityczny geniusz w Polsce coraz częściej polega nie na rozwiązaniu problemu. Polega na tym, żeby przetrwać wystarczająco długo, aż pojawi się następny.

Z tym, że państwo nie jest serialem komediowym, czy innym sitcomem. Nie można po sezonie wyłączyć telewizora i udawać, że nic się nie wydarzyło.

Donald Tusk obiecał Polakom wyższe standardy. Obiecał państwo poważniejsze, uczciwsze i bardziej profesjonalne. Obiecał 100 konkretów na 100 dni rządów.

Dlatego też nie można obniżać mu poprzeczki tylko dlatego, że wcześniej rządził PiS.

Wręcz przeciwnie. Skoro miało być lepiej, my społeczeństwo mamy prawo oczekiwać, że będzie lepiej.

Nie w spotach. Nie na TikToku. Nie podczas konferencji prasowych. Nie w kolejnej błyskotliwej riposcie.

Tylko w państwowych instytucjach. W sposobie wydawania naszych pieniędzy. W działaniu prokuratury. W ochronie naszych danych. W szpitalach. W odpowiedzialności ludzi władzy.

W tym wszystkim, czy po wielkich słowach rzeczywiście pojawiają się konsekwencje. Bo „gorącym żelazem” można wypalać afery. Można też tylko wymachiwać i żonglować nim przed kamerami ku radości gawiedzi.

My Polacy zaś powinniśmy wreszcie zacząć sprawdzać, co po tym wymachiwaniu rzeczywiście zostało wypalone.

Autor poleca również: Ulica to nie miejsce dla kobiet – prawda, której Policja boi się przyznać

Dziękuję, że przeczytałaś / przeczytałeś mój artykuł i proszę Cię bardzo o podzielenie się nim z Twoimi znajomymi. Im więcej osób z tego skorzysta, tym będę szczęśliwszy. I myślę, że im także może się on przydać. Podziel się nim na Facebooku, Instagramie, Twitterze, mailem – gdzie tylko chcesz i uznasz za stosowne. Zapraszam Cię również do odwiedzenia mojego konta FB i Instagrama, oraz zadawania pytań. Jeżeli zbierze się spora ilość ciekawych pytań to nie wykluczam zrobienia czegoś na wzór Q&A.

Jestem niezwykle wdzięczny za cały feedback i za każdą postawioną kawę poprzez portal BuyCoffee!

Grafika wykorzystana w tekście pochodzi z: Onet Wiadomości; PAP/Piotr Nowak

Zostań z Taki Jest Świat

na dłużej

Raz w tygodniu wybór najciekawszych treści z bloga oraz kilka rzeczy, których nie wrzucam do social mediów.

Możesz zrezygnować w każdej chwili. Zero spamu!

Przeczytaj więcej o polityce prywatności

1 Comment

  1. Mam wrażenie, że celem którychkolwiek działań obecnej władzy nie jest rozwiązywanie problemów, tylko rozgrywanie sytuacji w mediach. Wszystko jedno czy chodzi o korupcję, czy ustawę zdrowotną, ceny benzyny.

Dodaj komentarz